Wie is PapaTio?
PapaTio's naam werd gegeven door zijn oudste dochter Jolie Philia. Het waren een van haar eerste woordjes. Die naam wordt gedragen met trots, aangezien PapaTio 8 jaar fulltime alleenstaand vader was. Ook van Tila Davida! In de zomer van 2008 heeft hij een Italiaans/Hongaarse prinses aan de zuurstokhaak geslagen genaamd Meisje-P. 27 mei 2009 is zoon Rover Biko geboren! PapaT(r)io in effect!!
Beroep: Social worker, zeven jaar in de volwassenen psychiatrie en vijf jaar, tot op heden, in de jeugdpsychiatrie. Momenteel is PapaTio werkzaam op de Leo Kanner School, speciaal onderwijs met een eigen ervaringsleer project genaamd Het K.E.L.D.E.R. Ook begeleidt hij jongeren via het PGB onder de naam SocialWorkTio. Daarnaast runt hij met veel plezier s'werelds grootste en lekkerste snoepfabriek!
Nevenactiviteiten: workshops geven, schrijven, graffiti, acteren, cultureel werk, schilderen, 3D art, muziek, performance art.
Inspiratie: Hip hop, G-funk, P-funk, Latin rap and art, Jolie, Tila, Rover, la vida loca!
Nieuws
PapaTio treedt op met dochter Tila voor opening " Open Podium De Mors"
PapaTio´s idee uitgevoerd door Portaal wonen
PapaTio flits voorbij op het NOS journaal:
http://nos.nl/video/258896-prince-geeft-verrassingsconcert-in-de-melkweg.html
PapaTio doet een nachtelijke commando actie als protest tegen de bezuinigingen op de culturele sector!
bron : http://www.sleutelstad.nl/nieuws/archief/2011/07/kranslegging-rembrandt-verstoord-door-staatssecretaris
PapaTio geeft minioptreden met dochter Tila, in het kader van schemerbruggen
"It's my life" (project met Cardea jeugdzorg) wint "youth in action" prijs!
Het Morsmonster is onthoofd, het hoofd is 2 kilometer verder teruggevonden.
Lopende projecten
Interieurontwerp restaurant
Zeepkistenrace organiseren voor Leiden
Tank beschilderen met Frank Borst, tegelmuseum
Ontwerpen winkelende kameleon voor Diamantplein
Afgerond
Twee nieuwe Morsmonsterhoofden gemaakt en opgehangen voor Torteltuin, 26 november
Productiebegeleiding "De Architect" imperiumtheater speeldata 7, 8, 13, 14, 15, 20, 21 en 22 oktober 2011
Beeldjes gemaakt voor het 1e Leids Dialogenfestval
Nieuwe productie met Katelijn Udo de Haes voor Cardea "durf jij?"
Opnames IDTV performance art
PapaTio "Based on a true story".
Fragmenten uit "PapaTioSolo", 2004
Ze noemden hem "Tio" want het rijmde zo mooi op "Frio".
De dag dat hij geboren werd was zondag 11 mei 1975, 12.00 uur, moederdag. De eerste lucht die ingeademd werd was vervuld van zoetigheid; het kraambed was gelegen boven een snoepwinkel. Gesuikerde walmen kringelden omhoog als wolken van suikerspin. Daar was hij, een mannetje van 5.5 pond, een bos donker haar, een brede schaterlach en blauwe ogen.
Op de kleuterschool had hij een vriendje, Roef, die auto’s tekenen kon die op de bolide van zijn opa leken. Hij speelde met hem dat ze Peppie en Kokkie waren. Ze hadden geen tv boven de snoepwinkel, maar hij wist dat het twee matrozen waren. Later verhuisde Roef naar Afrika, hij vertelde dat ze daar in het stenen tijdperk leefden. Dat was Tio lang bijgebleven. Toen hij weg was zag Tio hem in gedachten geparkeerd staan in een getekende oldtimer voor een grot, gelegen in de woestijn, gekleed in een matrozenpakje.
Aan Schrody, een ander vriendje gaf Tio kandijsuiker als ware het edelstenen. Schrody kwam pas op zijn twaalfde jaar achter het bedrog. Toen hij de steentjes in zijn letterkast eens extra goed bekeek slaakte hij een gil.
Tio was vier jaar toen zijn kleine zusje werd geboren. Samen met zijn broer en zus stond hij onder aan de trap te wachten. Wat had Tio zin om zijn zusje in haar babyvette dijen te bijten hij voelde zich schuldig dat hij dat wilde.
Met een groene merkstift zette Tio met klasgenootjes op muren en ruiten een “B”, de “B” van bende. Al snel was Tio de uitdaging van zat, waarop de auto van de meester er aan moest geloven. Eerst een tiental B-tjes op de grijze bumper, daarna over de gehele vaalrode typische docentenwagen. Het werd onvoorstelbaar snel verlinkt en Tio moest het schoonmaken, waardoor hij de sinterklaasviering niet kon bijwonen. Met een sopje en agressieve schoonmaakmiddelen kreeg hij het er niet af. Het enige dat werkte was zijn gloednieuwe blauw/geel/oranje sjaal. Thuis gekomen met de groene sjaal kreeg hij dit keer geen klappen met de zuurstok, maar strafregels.
Op een dik rood kussen in het snoepwinkeltje zat Tio grote bellen te blazen van kauwgom met frambozensmaak. De winkelmeisjes in de snoepwinkel waren erg aardig voor Tio. Ze lazen voor, gekleed in roodwitte schorten en gaven cadeautjes. Cowboykoetsen en allerlei spul wat ouders niet verantwoord vonden. Tio dacht veel na over de slaag die hij kreeg, en hoe dat zijn schuld was.
"Oooh, alle ijsjes op een stokje..."
HET IS NOG NIET VOORBIJ TOTDAT DE DIKKE DAME HEEFT GEZONGEN!
